Juist vandaag, ben ik dankbaar

(Ook als de kat op de was kotst)

Wees dankbaar. Het klinkt zo simpel. Elke goeroe vertelt je dat je dankbaar moet zijn. Totdat je koffie over je witte blouse gaat, je kat over je schone was kotst en je ziet dat de vuilniswagen nét je straat uitrijdt terwijl jij nog in je badjas staat. Op zulke dagen voelt dankbaarheid ongeveer net zo haalbaar als een spagaat. Maar dat is precies waarom dit principe zo krachtig is. Het zegt niet: wees dankbaar voor alles wat geweldig is. Het zegt:

Juist vandaag, wees dankbaar.

Juist als het lastig is. Juist dan.

Een liefdevolle pauze

De kracht van "juist vandaag" haalt de druk eraf. Je hoeft niet de rest van je leven een dankbaarheids-expert te zijn. Vandaag is genoeg. Dankbaarheid is in feite niets anders dan een bewuste pauze waarin je de "ik moet meer/beter/anders"-modus even pauzeert. Het is het moment waarop je even om je heen kijkt en erkent: "Wacht even. Er is al een heleboel wél goed."

Het is spiertraining, geen zweverigheid

Laten we eerlijk zijn: dankbaarheid oefenen is soms gewoon hard werken. Niet alles is leuk, mooi of makkelijk. Maar net als elke andere spier wordt dit vermogen sterker door herhaling.

• Dankbaar voor je adem, zelfs als die hoog zit.
• Dankbaar voor je werk, ook al had je vandaag liever in een hutje in Zweden gezeten.
• Dankbaar voor je lichaam, ook als het even tegenwerkt.

Dankbaarheid is niet het ontkennen van de rotzooi. Het is erkennen dat er ook iets goeds is, tegelijkertijd.

Mijn eigen realiteit

Er was een ochtend waarop werkelijk alles misging. De printer weigerde dienst, ik was mijn sleutels kwijt en de kat besloot mijn schone was als kattenbak te gebruiken. Ik stond op het punt om alles en iedereen te vervloeken toen ik dacht: Juist vandaag, wees dankbaar.

Ik haalde adem en keek om me heen. De was kon opnieuw (lang leve de wasmachine), de sleutels doken weer op en de printer... nou ja, die is nog steeds een onding. Maar ik voelde me lichter. Ik had de regie teruggepakt over mijn eigen stemming. In plaats van me te laten gijzelen door de chaos, koos ik voor wat er wel werkte.

Dankbaarheid vergroot de rust

In de Reiki-leer zeggen we dat dankbaarheid de stroom vergroot. Nuchter bekeken: het opent je blikveld. Wanneer je je focust op tekort, zie je alleen maar wat er mist. Wanneer je je focust op dankbaarheid, zie je de overvloed die er al is. Als ik het even echt niet kan opbrengen, roep ik soms hardop: "Dank je wel! Hoe kan dit nog mooier worden?" Alleen al om mijn eigen brein te resetten.

Een nuchtere oefening voor vandaag:

1. Begin klein. Niet twintig dingen op een lijstje, maar één gedachte: "Mijn bed lag lekker" of "De koffie is warm".
2. Leg je hand op je hart. Voel de warmte van je eigen hand.
3. Erken het moment. Je hoeft er geen hele show van te maken. Even echt voelen dat je er bent, is genoeg.

Dankbaarheid is geen eindstation waar je 'verlicht' bent. Het is een houding onderweg. Het fluistert: "Je bent al waar je moet zijn."